Blog over coaching, therapie en persoonlijke groei

Waarom veel voelen geen zwakte is (en wat ik er dagelijks in zie)

Er was een tijd dat ik dacht dat ik mezelf moest temperen.
Minder voelen. Minder zien. Minder benoemen.
Omdat het te intens zou zijn voor anderen. Omdat het ‘te veel’ zou kosten. Tijd, aandacht, diepgang.

En toch bleef het zich aandienen. Dat weten zonder bewijs. Dat voelen voordat iets wordt uitgesproken. Het lichaam dat al reageert voordat het hoofd begrijpt waarom. Lange tijd heb ik gedacht dat dit iets was wat ik moest leren beheersen. Nu weet ik: dit is the gift of feeling. En het probleem is niet dat we te veel voelen, het probleem is dat we niet hebben geleerd wat we met deze informatie kunnen.

Deze twaalf tips deel ik daarom graag.

Misschien denk je: dat gebeurt mij niet. Maar zelfs de meest capabele professionals kunnen hierdoor geraakt worden.

Een cliënte van mij ervaart dit momenteel. Het begon subtiel: een opmerking hier, informatie die niet werd gedeeld daar. Kleine dingen, bijna onmerkbaar. Maar stap voor stap werd duidelijk dat de leidinggevende al zijn invloed gebruikte om haar kansen te beperken. “Ik voelde mij als een kikker die langzaam gekookt werd”. Ze liep ernstige vertrouwensschade op.

Gun jezelf de ruimte in jezelf én ruimte voor jezelf

Er is een deel van jou dat altijd al aandacht heeft verlangd, een stem die misschien lange tijd moest zwijgen. Misschien heb je vroeg volwassen moeten worden, veel verantwoordelijkheid gedragen en opgeofferd om te komen waar je nu bent. Dat maakt je sterk, maar soms merk je dat er iets ontbreekt: een stukje ruimte, een stem die nooit echt gehoord werd. Niet op het werk, in je relatie of in je gezin van herkomst. Misschien voel je dat nu ook terwijl je dit leest. Als je niet gewend bent daarover na te denken, voelt dat vreemd. Daarom nodig ik je uit om stil te staan bij hoeveel ruimte je werkelijk inneemt voor jezelf, voor wat er in jou leeft en voor wie je wilt zijn. 

Wanneer spanning en verdriet steeds terugkomt

Misschien herken je het: je voelt je vaak verantwoordelijk voor dingen die eigenlijk niet alleen van jou zijn, of merkt dat bepaalde patronen steeds terugkomen, hoe hard je ook je best doet om het anders te doen. Het is een subtiel gewicht, iets dat je meedraagt zonder precies te weten waar het vandaan komt. Vaak merk je pas dat het er is als het je beperkt, vermoeid of vast zet.